EHS’85 3 – FC Ter Apel’96 3 (door Bertjan Smit)

Nadat ik de oude glorie een paar weken terug weer eens gezien had tijdens de 3e helft besloot ik om ze ook eens te aanschouwen in de twee andere helften. Dit kon gemakkelijk aangezien men op bezoek moest in Emmerschans. Onder de mooist denkbare voetbalomstandigheden, dauw op het veld en windstil, werd er even na tienen afgetrapt.

Na een paar minuten was al duidelijk dat een reünie meer kapot maakt dan een ieder lief is, want de feestgangers van de Bermuda bijeenkomst waren blijkbaar nog in sferen die het voetbal er niet beter op maakten. Maar ook de spelers die niet gegaan zijn pasten zich moeiteloos aan. En als je keek wat er van die oude glorie in vroeger tijden in het 1e voetbalden kun je nagaan hoe hoog de consumptietoevoer was geweest. De oeh’s en de ah’s waren dan ook niet van de lucht. Niet door tikke-takkie maar door vermoeidheid opgerispt.

Nou hoeft dat tegen de nummer laatst niet altijd nadelig te zijn, maar de snelheid die beide voorwaartsen van hun hadden was vaak te gortig voor de FC. Zo scoorden zij dan ook 2x. Met ietwat betere afronding had het ook meer kunnen staan, ware het niet dat Dick”Dassajev”Bunt er ook wat uit hield. Tijdens het verlaten van het veld voor de rust heb ik hem dat nog even gemeld, maar volgens alle aanwezigen had ik dit beter niet kunnen doen. Ik zeg maar zo, vroeger stond hij op de voorpagina van het Nieuwsblad van het Noorden nu op pagina 7 van tweenul.nl.

Maar zoals wel vaker gebeurd. De rust doet wonderen en een aantal wissels ook. Deze wissels werden gedaan door het technische hart van dit elftal. Ze hielden er wel een MCLAREN’tje op na. Terwijl de wedstrijd alweer onderweg was kwamen de heren na een minuut of 2 aanlopen. Zoals gezegd, wonderen. Binnen afzienbare tijd van 2-0 naar 2-3. Hierbij een wonderschone treffer van Peter Schrik. Iedereen riep dat hij de vrije trap niet moest nemen. Toen hij hem fantastisch in de kruising schoot zei iedereen dat het de juiste persoon voor die situatie was. Roem is zo vergankelijk als Zwarte Piet bij de Sint.

En ook de voorsprong is als sneeuw voor de zon verdwenen. Vier keer een lange bal achter de verdediging betekent evenzovele doelpunten. Ook het inbrengen van Theo de ”Yellow shoelacemachine” brengt daarin geen verandering. De FC scoort zelf nog wel 2x keer maar genoeg voor een punt is het niet; 6-5. De 5 euro entree voor deze wedstrijd had ik er weer uit. Daarna nog even wat over vroeger nagepraat en toen vertrok de FC weer naar huis. Toen ik gisteren een foto van het de wedstrijd van het 1e zag en alleen Klaas Dubben ontwaarde wist ik genoeg. De rest zit weer aan de lange zijde van de kantine en volledige analyse is op gegaan in de Amstel pretpalen.

LATER.

Comments are closed.