Snoukies Houkie deel 2

Wat’n boudel man, stoa ik d’r beetje te dagdreumen, wor ik inains opschrikt, deur roare woord’n van moeke van ain van de jeugdspeulers, ‘k was geliek wakk’r. ’T mens har woord’n, van ain vrouwluuonderdoul, waist wel, waor kiender oet komm’n, zo ain boudel wast bie Troapel, de waar’n gain laiders bie de deejunioorn, deetwei en deedrei. ‘K mos mie bedappern, wat will’n zukke mens’n toch, asof ze veur ’t op roap’n, duch et zulf wief dach ik, moar ‘kwas verstaandiger as ’t mens en bin moar vot loop’n. Kört om, de olluu mot’n er ook meer aan doun, die jonge kiender die kinn toch nait allein op pad, zo dat wol’k eev’n kwiet. Lees verder →

Snoukies Houkie deel 1

’T Is misschain wel nait bekend, moar er spookt de loatste tied weer aine over de velden in Traopel, dei op de hoogte wil bliev’n van al dat gelul over onze FC.
Zo ston ik mooi in de bosjes te loeren, op vreidaag tiedens de training van teerste. Ik maarkte dat dikke Bukk’n, waist wel dei over de cent’n gait, al dikker wordt, hij kwam nog wel ains op fietse, moar teegn’woordig komt hij dei honderd meter, dei e aans mot loop’n al met zien karre, gain wonder dat hai oet bestuur gait. Lees verder →